Ποίημα: Πάσχα

Πάσχα

Κάθε Απρίλιο με Μάιο με πιάνει.

Με πιάνει μια ανάγκη να θέλω τόσο απεγνωσμένα να υπάρχεις

Ίσως γιατί μόνο Εσύ θα με καθησύχαζες.

Μόνο Εσύ θα ήξερες άμα περάσει.

Ο Θάνατός Σου με διαλύει κι η Ανάστασή Σου με φέρνει πίσω στη ζωή.

Βλέπω τριγύρω πρόσφυγες, ανθρώπους δίχως φαΐ και δίχως στέγη

Κι αναρωτιέμαι αν το δικό μου σπίτι έφτανε

Και το δικό μου το φαΐ

Να το μοιράσω κι όλοι ίσοι να ‘μαστε.

Μα κάθε μέρα πιο πολλοί.

Κι άλλοι πεινασμένοι,

Πρόσφυγες

Ταλαιπωρημένοι

Ζωντανοί νεκροί

Και μέσα στα βλέμματά τους βλέπω το δικό Σου βλέμμα.

Το αγκάθινο στεφάνι που φοράνε στα παραπετάσματα που κοιμούνται

Τις μαστιγιές και το χλευασμό που δέχονται από όλους εκείνους που μισούν

Είδα τη μάνα Σου, να γεννά μέσα σε σκηνή

Η νέα φάτνη

Γεμάτη λάσπη και βρωμιά

Είδα τον κόσμο να τελειώνει και σήκωσα τα μάτια μου ψηλά

Σε έψαχνα να κάνω προσευχή

Να ανοίξεις την πόρτα για τη Βασιλεία του Ουρανού

Να σκορπίσεις από κει ψηλά δικαιοσύνη και χαρά

Να σβύσεις κάθε φλόγα κόλασης πολέμου που ανάβει

Κάθε στομάχι πεινασμένο να το ξεπεινάσεις

Και κάθε λαιμό ξερό να τον δροσερέψεις

Κάθε άρρωστο που κείτεται να τον σηκώσεις

Και να του χαρίσεις μια πεταλούδα

Κάθε σύνορα για ανθρώπους μίσους να τα σπάσεις

Και κάθε σταύρωση, ανάσταση να την κάνεις

Έτσι κοιτάζω στον ουρανό

Επίμονα

Έχω καρφώσει τα μάτια μου καταμεσίς του προσώπου Σου.

Τόσο πολύ που θα τρυπήσει ο ουρανός και θα Σε δω.

Σε παρακαλώ.

ΒΟΗΘΕΙΑ.

Αποκρίσου.

Γιατί δε μ’ ακούς;

Κοίτα πώς έγινε ο κόσμος Σου.

Δεν έχεις τίποτα να πεις γι' αυτό;

Μου ζητάς να σε πιστεύω

Και Σου προσεύχομαι με τα μάτια στον ουρανό.

Εσύ γιατί κανένα σημάδι πως υπάρχεις δε μου στέλνεις;

Αντώνης Καλομοιράκης

Τα πιθανότερα θέματα των πανελλαδικών εξετάσεων

Αυτή η φωτοτυπία έχει τα πιθανότερα θέματα για την έκθεση.
Αρκετά.
Όλο συκοφαντίες και ανακρίβειες. Sites και φωτοτυπημένο υλικό δοσμένο στους μαθητές της γ' λυκείου με τα πιθανά θέματα των πανελλαδικών εξετάσεων για το αυριανό μάθημα της νεοελληνικής γλώσσας. Κοινό σε όλους: έκθεση. Μπούρδες!
Μόνο εμείς έχουμε τα πιθανά θέματα των εξετάσεων και τα παραθέτουμε για εσάς παρακάτω.

ΠΙΘΑΝΑ ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ

• Από το βιβλίο "Έκφραση - Έκθεση Τεύχος Γ' της Γ' τάξης Γενικού Λυκείου των Χ. Τσολάκη κ.ά." ΟΛΑ εκτός
  α) την πειθώ στο δικανικό λόγο
  β)την ιστορία του δοκιμίου
  γ) την ερευνητική εργασία
• Έκφραση - Έκθεση για το Γενικό Λύκειο - Θεματικοί Κύκλοι των Α, Β, Γ τάξεων Γενικού Λυκείου των Γ. Μανωλίδη κ.ά. ΟΛΑ
• Γλωσσικές Ασκήσεις για το Γενικό Λύκειο των Γ. Κανδήρου κ.ά. ΟΛΑ

Καλή επιτυχία, αστεράκια! 

Να ξέρετε πως... αύριο θα τα καταφέρετε εσείς. Όχι ο φροντιστής σας! 

Take it easy!

Πανελλαδικές εξετάσεις - ω μα γκαντ

Σε λίγες μέρες ξεκινάει για ακόμα μια χρονιά η πολυπόθητη εξέταση των μαθητών που διαγωνίζονται για μια θέση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Αλήθεια, πόσο "μεγάλο" το έχουμε φτιάξει αυτό να είναι; Γονείς πανικόβλητοι, καθηγητές που ξαναξαναζούν την αγωνία, φροντιστήρια που σκίζουν τα κορμιά τους ότι θα πέσουν μέσα στα θέματα των εξετάσεων και μαθητές που υφίστανται όλη αυτή την κατάσταση χωρίς να έχουν πλήρως αίσθηση του τι συμβαίνει. Κοινώς, έχουν ψιλοτρελαθεί.

Να φανταστώ θα έχετε ακούσει διάφορα φέτος κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας με την πιο κλασική ατάκα:Είναι η σημαντικότερη χρονιά. Πρέπει να βάλεις τα δυνατά σου, γιατί κρίνεται το μέλλον σου.
Εγώ, για να είμαι ειλικρινής ποτέ δεν το κατάλαβα αυτό. Κρίνεται το μέλλον σου από τη σχολή στην οποία θα περάσεις; Κι αν περάσεις στην "πρώτη σου επιλογή", που ήθελες από την πρώτη δημοτικού και τελικά δε σου αρέσει, αυτό τι σημαίνει; Αποτυχία; Και τι κάνουμε μετά; Αυτοκτονούμε ομαδικώς;
Το άλλο; "Ό,τι θέλει το παιδί μου. Ή γιατρός ή δικηγόρος. Όποιο απ' τα δύο θέλει". Κι όμως, ζούμε μια εποχή γενικότερης απαξίωσης. Η ελληνική κοινωνία, από τα μέσα της δεκαετίας του '50 ήθελε να βγάλει επιστήμονες, καταξιωμένα παιδιά. Μην καταλήξουν σαν της γειτόνισσας της Δέσποινας το γιο, που είναι υδραυλικός ο κακομοίρης. Αλλά άμα χαλάσουν τα σιφώνια τις ακούς να φωνάζουν: Δέσποινααααααα, πού είναι ο γιος σου;
Και πόσα άλλα δε θα έχετε ακούσει!

Οι μέρες πέρασαν. Ένα ολόκληρο χρόνο προσπαθήσατε, θυσιάσατε, δοκιμάσατε, κουραστήκατε και ανεξαρτήτως αποτελέσματος εγώ σας λέω μπράβο! Γιατί κατά βάθος πιστεύω πως δεν είναι οι γονείς σας που γκρινιάζουν το κίνητρο, δεν είναι οι φίλοι σας που εξετάζονται κι αυτοί, δεν είναι που αυτό το σύστημα έγινε παράδοση, είναι που ονειρεύεστε! Ονειρεύεστε τον εαυτό σας στο αύριο και για μένα δεν υπάρχει τίποτα πιο ειλικρινές από μάτια που κοιτάζουν καρφωμένα πάνω σου πιστεύοντας στην προσπάθειά τους!

Θα υπάρχουν σίγουρα παιδιά που δεν πιστεύουν σ' αυτό το σύστημα, παιδιά που πιστεύουν, παιδιά που αναγκάζονται να πιστέψουν, αλλά που όλα μαζί θα δοκιμαστείτε σε λίγο! Οι νικητές θα είναι οι ονειροπόλοι, οι σιωπηλοί, οι ψύχραιμοι, που μπορεί να ξέρουν ότι το παρόν απέτυχε αλλά το μέλλον θα το φτιάξουν μόνοι τους. Ψυχραιμία, παιδιά μου! Αποστασιοποιηθείτε από οτιδήποτε δρα τοξικά σε σας και απολαύστε τη διαδικασία για σας και μόνο. Δεν έχετε να λογοδοτήσετε σε κανένα! Η προσπάθεια μπορεί για έναν άνθρωπο να είναι η μεγαλύτερη επιτυχία. Μπορείτε μέσα σ' αυτές τις ώρες του άγχους να ονειρεύεστε τον εαυτό σας λίγο καιρό μετά; Μπορείτε να τραγουδήσετε το αγαπημένο σας τραγούδι; Μπορείτε να πατήσετε στα πόδια σας και να ανοίξετε τα φτερά σας; Μπορείτε! Γι' αυτό φτάσατε εδώ, περιμένοντας εναγωνίως! Εμπιστεύομαι εσάς. Τους ονειροπόλους!

Όσο για εσάς γονείς, δε σας κακιώνω. Ξέρω πως αγωνιάτε, θέλετε τα παιδιά σας να πετύχουν στη ζωή τους, να μην περάσουν δυσκολίες που ενδεχομένως εσείς περάσατε, απλά φοβάμαι ότι με το να υποδεικνύει κανείς πώς να ζει το παιδί του δεν είμαι σίγουρος πως θα καταφέρει το σκοπό του. Αγκαλιάστε τα παιδιά σας και δώστε τους εσείς φτερά για να πετάξουν. Ακούστε τα με προσοχή κι αγαπήστε τα για τις επιλογές τους, γι' αυτά που είναι!
Και θα πετύχουν...

Καλή τύχη σε όλα τα παιδιά!
Χαμογελάστε στη ζωή... και διεκδικήστε την!

ΥΓ
Ό,τι κάνετε... με ανοιχτά φτερά!

Αντώνης Καλομοιράκης

Ο Τζόρνταν... της Έφης Δράκου

Είδαμε το "Τζόρνταν"... με την Έφη Δράκου

Ξέρεις τι θαυμάζω σ' αυτή τη γυναίκα; Την ειλικρίνειά της. Ανεβαίνει στη σκηνή και βιώνει αυτό που σου λέει. Μαζί της κι εσύ. Όταν λέει "πονάω", πονάς μαζί της. Όταν "κρυώνει" κρυώνεις κι εσύ. Υπήρξε σημείο στο έργο που ήθελα όντως να της δώσω ζακέτα να μην κρυώνει. Αναμφισβήτητα είναι μια πολύ καλή ηθοποιός, εξαιτίας της διαρκούς της ειλικρίνειας. 

Το "Τζόρνταν" είναι ένας σπαρακτικός μονόλογος, που μιλάει για την πραγματική ιστορία της Σίρλευ Τζόουνς η οποία σκότωσε το 13 μηνών παιδί της, Τζόρνταν, και τη μέρα που αφέθηκε ελεύθερη βάσει της απόφασης του βρετανικού δικαστηρίου, αυτοκτόνησε. Μία εικοσάχρονη μητέρα σκοτώνει το νεογέννητο παιδί της, κι όμως αυτό το έργο είναι ύμνος στη μητρότητα.

Ο Κάρολος Κουν κάποτε είπε ότι "κάνουμε θέατρο για να πλουτίσουμε τους εαυτούς μας". Αυτό συνέβη την Κυριακή το βράδυ στο θέατρο Μορφές. Πώς μπορεί κανείς με δύο κύβους, ένα μπουκάλι νερό, μια τσάντα, ένα τσιγάρο κι ένα αρκουδάκι να κάνει παράσταση; Μπορεί μόνο όταν είναι διαθέσιμος. Διαθέσιμος να καταθέσει τον εαυτό του, την ψυχή του, την ιδέα του και να μας πει την ιστορία του.

Η Σίρλευ της Έφης λυτρώθηκε μέσα από την Έφη. Δεν την κατηγόρησε για ανθρωποκτονία αλλά τη δικαιολόγησε για αυτή την πράξη της. Η Σίρλευ αγαπάει τον Τζόρνταν πάρα πολύ! Και η Έφη αγαπάει τον Τζόρνταν πάρα πολύ.

Το αποτέλεσμα ήταν το αναμενόμενο. Θεατές βαθιά συγκινημένοι, προβλημτισμένοι, πλουτισμένοι, χαρούμενοι, μια παρέα! Ένα γεμάτο θέατρο όλο όρθιο -κυριολεκτώ- να χειροκροτάει με τόση ένταση που κι ο ίδιος δεν άντεχες τη χαρά. Η ίδια, πολύ συγκινημένη, είπε στην υπόκλιση: Σας ευχαριστώ πάρα πολύ, έχω συγκινηθεί τόσο πολύ, αλλά η χαρά είναι σαν τον πόνο. Δεν αντέχεται πολύ... Και το κοινό γέλασε, χαλαρώνοντας και κάνοντάς την να γλιτώσει το καρδιακό επεισόδιο που όλοι βλέπαμε να έρχεται.

Τι πιο όμορφο για έναν ηθοποιό!
Να πληρώνεσαι τον κόπο σου με όλους τους θεατές όρθιους!

Στη συγκεκριμένη παράσταση δεν ένιωσα θεατής. Ένιωσα μάρτυτρας ενός από των σημαντικότερων γεγονότων στη ζωή της Έφης. Όποιος το έχασε... έχασε.

-Ο γιος σου